Boeken algemeen
Promotiecampagne kinderassortiment

Unieke signatuuroesters geven opening oesterseizoen extra glans in drie brasseries

 

Oesters een eigen toets geven. Die droom van Koen Lefever, chef van de Gentse brasserie Pakhuis, werd werkelijkheid. In samenwerking met de beroemde oesterkwekers, Véronique Guillardeau en Benoît Massé, presenteert hij bij het begin van het nieuwe seizoen twee signatuuroesters. Beide oesters staan ook op de kaart van de brasseries Dock’s Café (Antwerpen) en La Quincaillerie (Brussel) en zijn te proeven op de oestermarkten van 19/10 (Brussel), 20/10 (Antwerpen) en 21/10 (Gent) in de respectieve brasseries.

 

Oesterkwekers zorgen niet alleen dat de oesters in perfecte conditie op de markt komen. Ze geven door het volgen van bepaalde procedures ook een eigen toets qua smaak, textuur of kleur. In die tweede fase kreeg Koen Lefever inspraak. Hij reisde als ‘productchef’ in het verleden al ontelbare keren naar Frankrijk en deed ook in heel wat andere oester producerende landen ervaring op. Met het organiseren van een jaarlijkse oestermarkt in brasserie Pakhuis had hij ondertussen niet enkel de harten van tal van oesterliefhebbers veroverd. Hij toonde zich ook als een waardig ambassadeur voor het werk van diverse oesterboeren. Zo ontstond de idee om twee oesters met een aparte, exclusief smaaksignatuur te affineren.

Daarvoor reisde hij verschillende keren naar twee oesterkwekers in de regio Ile d’Oléron-Marennes. Zowel Benoît Massé als Véronique Gillardeau gingen enthousiast in op zijn vraag in om voor de drie brasseries een oester een particulier karakter te geven. Benoît Massé behoort tot de vijfde generatie oesterkwekers. Samen met Koen creëerde hij de "Verte des Bardières”, een oester die eerst twee jaar in de waters van Oléron groeit, dan naar Ierland verhuist waar ze zich gedurende zes maanden in een rustige baai tot vlezige, krokante en licht zilt zoete oesters ontwikkelen. Daardoor smaken ze bijzonder verfijnd en zijn ze ongewoon complex geschakeerd. Daarna verhuizen ze terug naar Oléron waar ze in de "claires” van de gemeente Bardières, rijk aan fytoplankton en zoöplankton, verder affineren en "vergroenen”.Véronique Gillardeau zocht en vond een apart terroir of in dit geval merroir in Ierland, gelegen langs de kustlijn van het graafschap Kerry. De typische "Spéciales Gillardeau” oester vindt daar specifieke voeding om als "Kara Savi” signatuuroester eigenheid te krijgen.